Ik ben niemand .

Ik ben niemand .

Voorwoord 

 

Ik wil graag benadrukken dat ik niemand pijn wil doen tijdens mijn proces en ik en niemand anders is verantwoordelijk voor wat ik op schrijf behalve ik zelf . 

Dit is geschreven uit mijn herinneringen en hoe ik het heb gevoeld als kind . De mishandelingen van mijn moeder die ik dagelijks moest zien . Sexueel misbruik , en  verwaarlozing . School die niks deed en buren die nooit wat deden . 

Drie kinderen , waarvan een zwaar gehandicapt en een man die elke dag dronken thuis komt . Gewoon in een stad in Nederland.  Hoe het begon ... Dat ga ik vertellen . 

" Ik wil verdwijnen en nooit meer gevonden worden . Ik wil alleen maar liefde " 

 



December 1983 , de dag dat ik ter wereld kwam en hoe . Het was een koude dag mijn moeder was al twee dagen bezig om te bevallen . "Als het maar niet op de dertiende word geboren "dacht ze nog . En ze lag daar alleen zonder iemand aan haar zij . Behalve mijn opa en oma die waren op de gang aan het wachten .. plots sloegen de deuren open en mijn oma keek geschrokken richting hem en zei  ben je er eindelijk . Zo dronken als hij was . Het was schaamteloos.  Waar is het kind vroeg mijn vader . Een klein Koerdisch mannetje stinkend naar drank . De geur was bedwelmend . Hij had een vrouwen en drankprobleem en was dus tot in de vroege uren de stad in geweest . Is mijn zoon al geboren galmde het door de gang . Nee , zei oma , ze is nog bezig en pa is even naar huis gaan slapen . Toen ging de deur open waar mijn moeder lag en de zuster kwam naar buiten en riep mijn oma binnen . Kom je ? Vroeg ze vriendelijk . De baby komt er aan . Spannend !! Mijn oma ging naar binnen en na een paar minuten kwam ik om vijf over zes in de ochtend ter wereld .. wat een mooi meisje en wat een haar werd er gelijk geroepen door de zuster . Blij als oma was haalde ze mijn vader op . Kom je ? En daar kwam hij . Wierp een blik op mij en riep een meisje ? Wat is dit nou weer dan . Je zag de teleurstelling in zijn ogen . En daar komt de moederkoek riep de zuster en mijn vader keek er na en sloeg mijn oma zo hard in haar gezicht en zei waarom zei je dit niet en liep boos weg . Ons zo achterlatend . 


© 2015 Roue, het auteursrecht van dit artikel ligt bij de auteur. Zonder toestemming van de auteur is vermenigvuldiging verboden.