Het Syndroom van Gilles de la Tourette

Het Syndroom van Gilles de la Tourette

Een andere naam voor dit syndroom is het Tourette syndroom, afgekort TS of GTS.
Deze stoornis is, voor zover nu bekend, de oudste neurologische stoornis die door wetenschappelijk onderzoek is aangetoond. Gilles de la Tourette, de man naar wie deze stoornis is vernoemd, schreef in 1885 over zijn bevindingen. Deze stoornis moet wat betreft het aantal mensen die hieraan lijden niet worden onderschat: namelijk zoals nu bekend is, is dit aantal 1 op de 500 mensen.



Wat voor stoornis?

Het is een stoornis waarbij tics voorkomen, in zeer heftige vorm maar ook veel minder hevig, in milde vorm. Veel basisschool kinderen hebben last van tics, ongeveer 8%, deze tics verdwijnen echter weer snel meestal binnen een jaar. Dan spreek je niet van het syndroom Gilles de la Tourette. Tics kunnen zich uiten als bewegingen, maar ook als geluiden. Het gebeurt niet expres, het kind heeft meestal wel enige controle over zijn tics. Hij kan de tic even “uitstellen”, maar vaak komt deze tic dan even later in alle hevigheid terug. Soms wordt de ene tic door een andere vervangen. Vooral in tijden dat er meer spanning is of wanneer een kind bang is nemen de tics weer toe, dit kan gebeuren na een tijd dat het kind geen last had van tics. Een ander gedragskenmerk dat er bij hoort is , dat het kind erg druk is. Nu komen tics niet alleen voor bij grote inspanning, maar ook tijdens het computeren of televisie kijken. Alleen wanneer een kind bezig is met iets dat zijn volle concentratie en interesse heeft, pas dan kun je bemerken dat het aantal tics minder wordt.

Kinderen en tics

Kinderen die last hebben van tics bedenken foefjes om de tics onopvallend te maken. Ze proberen van een bepaalde beweging (tic) een gewone beweging te maken. Dergelijke kinderen met hun vreemde bewegingen en rare geluiden zijn vaak een doelwit van pesterijen. Er is een kans van 50% dat in de puberteit de tics afnemen, maar ook de kans van 50% op een toename. Eenmaal volwassen kun je in het gewone leven gewoon “meedraaien”.

Verschillende soorten tics

Zoals vermeld zijn er motorische tics en geluidstics.
Voorbeelden van motorische tics zijn:
knipperen met de ogen
rare bewegingen maken met gezicht, handen, benen
bijten
bukken
rondjes draaien
op tenen lopen
likken op dingen
ruiken aan vingers
kauwen op kleding
zichzelf slaan enz.

Voorbeelden van geluidstics zijn:
grove taal gebruiken (5-10%)
tongklakken
grommen, brommen
snuiven
herhalen van zojuist gehoorde zin, of zojuist zelf
uitgesproken zin enz.


Het is bij het syndroom van Gilles de la Tourette kenmerkend dat de tics regelmatig veranderen. Dus wanneer iemand al enkele jaren dezelfde tic heeft, dan is er meestal geen sprake van Gilles de la Tourette. Helaas zijn bij dit syndroom niet alleen de tics aanwezig. Vaak heeft het kind ook last van dwanggedachten en/of dwanghandelingen. Denk hierbij aan bijvoorbeeld eerst iets aantikken voordat hij gaat doen wat de bedoeling was, of een vraag herhalen voordat hij de vraag beantwoordt. Vreemde gewoontes, drammerig gedrag en stotteren zijn geen uitzondering. Zeker 50% van de kinderen met TS zijn ook erg druk, ze hebben de diagnose ADHD. Ook kinderen met de diagnose autisme hebben soms last van het TS. Van het autisme hebben de kinderen vaak meer last dan van het TS. Dyslexie, moeite met rekenen, depressie, angst en slaapproblemen zijn nog meer bijkomende problemen.

Neurologische stoornis

Het syndroom van Gilles de la Tourette is een neurologische stoornis, er gaat iets niet goed in de hersenen. (bij de werking van dopamine en serotonine). Bedenk dat het geen psychische stoornis is, ondanks het feit dat iemand die lijdt aan het TS wel vaak psychische problemen heeft. De stoornis komt op alle niveaus voor. Erfelijkheid speelt een rol.

Een kinderarts moet de diagnose stellen na een uitgebreid onderzoek. Medicijnen worden voorgeschreven als de tics erg veel last geven.

Het is niet verstandig om het kind te zeggen dat het zijn tics moet proberen te onderdrukken. Leer het kind deze stoornis te aanvaarden. Is er behandeling nodig dan moet deze zich richten op de thuissituatie, op school en op het kind zelf.

Omgang met een kind met het TS

• Verdiep je in de stoornis om het beter te begrijpen en hopelijk te accepteren.
• Weet dat het kind deze tics niet expres laat zien of horen.
• Laat het kind op een rustige plek weer tot zichzelf komen.
• Structuur, regels en grenzen zijn onontbeerlijk (geldt voor alle kinderen).
• Bied hulp bij het opzetten van een activiteit.
• Geef op tijd aan als het kind moet stoppen (time timer bijvoorbeeld)
• Praat samen over oplossingen.
• Geef het kind de kans even te bewegen na een werkje waarbij het moest stil zitten
• Indien mogelijk angsten en stress vermijden.
• Laat het kind in alle rust schoolse vaardigheden e.d. verwerken, geef extra verwerkingstijd als blijkt dat het kind dit nodig heeft: zo voorkom je stress!


Facebook logo Twitter logo Google Plus logo

Reageer op dit artikel



© 2015 mier, het auteursrecht van dit artikel ligt bij de auteur. Zonder toestemming van de auteur is vermenigvuldiging verboden.